Bloemenzee

Momenteel volg ik voor 2 weken summerschool in Zweeds aan de Folkuniversitetet in Uppsala, Zweden. Gisteren ging ik mee met een tour door Uppsala met een paar andere studenten van mijn klas. Uppsala is echt prachtig, het heeft zoveel mooie gebouwen en door de stad loopt een hele mooie rivier de Fyris. De tour eindigde gisteren in de Linnéträdsgården, en dat vond ik echt het allerprachtigst. Midden in de stad ligt er een hele mooie tuin met heel veel verschillende soorten bloemen en planten. Er is ook een kunstexpositie en een heel leuk koffiehuisje. A little gem in Uppsala.

Discovering Saltholm, Denmark

Afgelopen zaterdag bezocht ik met mijn ouders en mijn broertje het eiland Saltholm. Wie the Bridge kijkt, herkent dit eilandje vast wel uit de serie. We rijden er over de brug van Denemarken naar Zweden heel vaak langs als we onderweg zijn met de auto naar ons huis in Zweden en vonden Saltholm altijd al zo interessant, maar waren er nog nooit heen gegaan. Aangezien we nu wat rustiger aan naar Zweden konden rijden leek het ons een leuk plan om dan ook langs Saltholm te gaan. So that is what we did.

Saltholm ‘’Zouteiland’’ is een Deens eiland in de Sont, 5 km van Amager. We vertrokken met de boot vanaf Amager Strandpark/promenaden naar het eiland. Vanaf de Sontbrug tussen Denemarken en Zweden kun je het eiland goed zien liggen. Op het eiland wonen maar een paar mensen. Er staan een aantal huizen, maar die worden niet permanent bewoond. Eens in de week komt de postbode naar het eiland, en die neemt ook eten mee voor de bewoners die er op dat moment zijn. Je kunt samen met de postbode naar het eiland, maar wij kozen ervoor om een schipper te huren die je meeneemt naar het eiland voor twee uur. De boottocht erheen al was al het coolste wat ik ooit heb gedaan. We vlogen met 75 km per uur over het water. Eenmaal aangekomen op het eiland ben je zelf vrij om het eiland te ontdekken, maar er zijn wel gebieden waar je niet mag komen als toerist aangezien het eiland een beschermd natuurgebied is. Het eiland is niet zo groot, maar wel te groot om in 2 uur in zijn geheel te bekijken. Waarschijnlijk gaan we nog een keer, want het was zo leuk, en er is nog zoveel te zien. Hieronder beelden van eiland! Liefs!

Lissabon: Alfama & Bairro Alto

Stukje dagboek: 23 april 2017 (Dutch)

”Op de eerste dag waren we als eerste vastberaden om met tram 28 door het welbekende Graca, Alfama en een stukje van Bairro Alto te rijden. Deze tram is immens populair, de wachtrij was enorm en we hebben uiteindelijk anderhalf uur moeten wachten tot we erin mochten; het was het meer dan waard en we zaten prachtig. Bij het eindpunt hebben we toen lekker gegeten, een mooi kerkhof gezien, en toen namen we het trammetje weer terug naar de straatjes van Alfama. Daar heel mooi gelopen, zo veel trapjes, steegjes en doorkijkjes. Daar hebben we heel lekker gegeten en op de terugweg naar ons hotel nog Fado muziek in verschillende straatjes gehoord. Na het ontbijt gingen we vandaag te voet door Bairro Alto, met weer nog meer mooie uitzichtjes, huizen met mozaïek en interessante mensen. We liepen door het beroemde smalle straatje naar beneden, en gingen met een klein trammetje weer omhoog. Geweldig. Prachtig uitzicht op de blauwe Taag achter de gekleurde huisjes in de zon. We aten broodjes op een heel mooi plein, met fonteinen en een goede muzikant. Ik kocht met mama een heel mooi subtiel armbandje en oorbelletjes. De vrouw die dat aan ons verkocht was heel lief en dankbaar. Na ons avontuur in Bairro Alto dronken we iets op het terras van de Elevador de Santa Justa, waar we vervolgens naar het uitzichtpunt gingen en de lift naar beneden  (naar Baixo-Chiado) namen. Bijzonder gebouw, heel handig bedacht. Ik trakteerde bij de Pastelaria op gebakjes en ‘’cappuccino’’ (koffie met slagroom) en toen namen we spontaan de bus naar Gare do Oriente, het station ontworpen door Calatrava.” That story & photo’s for the next time.

Alfama, Bairro Alto & Graca:

Down to Earth

Jan 28 2017

Deze avond ben ik naar Down to Earth geweest, een documentaire, die in Amsterdam alleen draait in Cinecenter, tegenover de Melkweg. Het gaat over een familie met drie kinderen, die een wereldreis maakten, op zoek naar de zogenaamde “Wisdom Keepers’’ Ik had verwacht dat het meer puur over de reis ging, maar het ging meer over de wereld en de mens, moraliteit.

Ze ontmoeten veel mensen die meer – Down to Earth – leven, niet puur gericht zijn op het individu, dichter bij de natuur staan en iets doen met de kennis die ze opdoen binnen hun gemeenschap. Uiteindelijk ook heel interessant. Wat een oorzaak is van hoe de wereld nu zo vernietigd is, is dat wij als mens niet in staat zijn om iets daadwerkelijk te doen met onze kennis.We zijn constant bezig met het leren van nieuwe dingen, meer kennis, steeds meer kennis. Maar op een of andere manier gebeurd er toch niet wat er gebeuren moet om deze wereld te redden. We denken aan wat het meest winstgevend is op de korte termijn, durven minder risico’s te nemen, en op die manier komen we niet verder. Vertrouwen hebben in jezelf en de keuzes die je maakt is belangrijk, zo lang het goed voelt en je vooruitgang maakt ben je op de goede weg, hopen dan.

Hopelijk kan onze generatie hier in de toekomst wel deze vooruitgang maken, hopen dat het niet te laat is. Er is zoveel mooie natuur, en zoveel dat ik nog wil zien, dichterbij komen bij alles, prachtige reizen waar ik nog veel over wil schrijven en films over wil maken. Blijven geloven in jezelf en wél iets doen met wat je weet. Maar de toekomst blijft de toekomst, wat het belangrijkste is nu, om daar van te genieten. En dat doe ik 🙂

Keep on dreaming X